ГЕРОИН белый Фрязино

Братаны, здорова! Капец, скажу я вам. Это не просто закладки в ушку и амфетамин, это ракета, что сразу в башке застряла!

И так, все началось одним мувом, как я шарилась по своему району, кроме как на районе и быть. Млево никуда не шел, друзья все затромбили и спасения небыло. Хотела жить я по-маленькому и попробовать кайф, который все так хвалят. Ну, блин, почему бы и нет? Все живут, а я все хаваю грустные дни. Решила я идти на раз, не знала, что меня ждет, но чувствовала, что это кошмар из кошмаров.

Так я попала на шпильку к местному наркому. Вижу его вон на углу, всякий шлак у него продают, я вижу. Странно, но его имя было Роман. Вполне приличное имя! Встречаемся мы в клубе, где бабки из карманов быстро сваливаются в его руки. А какая гиря он! Лицо худющего ангела, но глаза как у волка, кровавые и голодные. Я же сразу поняла, что с ним надо быть осторожной - нарком-то, однако!

Роман был гуру закладок. Он знал все самые сильные наркотики, как наизусть. Начал он рассказывать, что есть такая штука - ракета. Это сигарета с марихуаной, чистый огонек! Сразу меня это слово зацепило, а как же иначе? Героин был уже мимо кассы! Роман подделал мне ракету, и я прям с челна улетела в небо. Ну просто кайф настоящий, я вам говорю!

Через пару дней, Роман предложил мне замутить еще одну закладку - амфетамин. Я даже не думала, сразу взяла. И когда это чудо-порошок попало в мой череп, я поняла, что стала ракетой настоящей, я зажигала космическое время. Вокруг все вращалось, и я неуязвима!

Но со временем, я поняла, что все это дерьмо убивает меня. Я не хочу быть ракетой, я хочу быть собой. И тогда я решила - "Стоп! Братаны, хватит!" Я хапнула дозу героину и встала перед зеркалом. Вся в крови, бывалый наркоман. И поняла, что это не я. Что я - это я, красивая и свободная. Я решила бросить это говно и стать независимой от героину.

Теперь я гуляю по своему району, и вижу, как люди шарятся в поисках кайфа. И я знаю, что это - обманка. Ведь настоящая свобода - это быть собой, молодым и здоровым. Братаны, если вы туда еще не попали, не идите! Это - путь в никуда!

И так, закрываю свой рассказ. Я стала сильнее, и теперь я живу по-настоящему.

Окей, слухай, бро, я ўсё скажу, як было. Ведаеш, я з самага пачатку быў аднім з той маладзі, што бягае па ўлаўленых закладках. І не толькі ўляўленых, я таксама батав, каб атрымаць свой дыплом. Вядома, ён мне прысабачыў галаву, але гэта і натхняла мяне на большае.

Аднаго разу, узе пасля боты, я пазнаёў мужыка з глыткамі. Ён расказаў мне пра героін - нарэшце што-небудзь новае, не проста люся LSD. А я так люблю паціснуць нервішкі своія! Што ж, я прыняў рашэнне спрабаваць гэта навіну. І што я скажу? Я змяняў сваё жыццё да непазнавання.

Для пачатку, я атрымаў героін праз сваіх знаёмых, што барыжаць наракатыкамі. Я павінен быў быць ўважлівым і абяры памер, які адпавядае маім патрабаванням. Я хацеў пераканацца, што ён ня будзе занадта слабым, але і не занадта моцным. Зрэшты, я ж не хацеў быць хуткім. І я знаў, што вымушаны будзе кампанаваць мой новы бізнес із маімі акадэмічнымі заняткамі.

Калі ўжо ўсё было гатова, я прыняў рашэнне рофліць на маіх бандероўках. Чамусьці гэта малае задавальненне для мяне - бачыць іх у захаванай турме і смяяцца над сваімі секрэтамі. І ў цяперашні час, пры гэтым тле, я стаў зарабляць гарэй за сваіх старцаў.

Так што, я пачаў мерчаваць героін. Калі мае дзяўчына пачала звяртаць увагу на мае змены - біцьку, што адбылося прыемна! Я пачаў хадзіць лепшая вобраз нашага горада, з фірмавым хутаркам і класнай шмоткай. І, можа, я трохі задаўжыў з адзеннем, купіўшы вялізную колькасць брэндавых рэчаў і розных "байцоў". Аднак я адчуваў сябе ўзлётным птушкай.

І вось я пераканаўся ў тым, што жыццё - гэта больш за наркатыкі і грошы. Жыццё - гэта пра шчасце і задавальненне. І, сапраўды, гэта не магло быць лепш за ўсё маё новае лепшае здароўе!

Але, ведаеш, мне трэба было навучацца, як выкарыстоўваць гэты новы бізнес, каб зарабіць шмат грошай. Я ўзяў на сябе сацыяльную ролю "барыжара" і пачаў працаваць з людзьмі, якія мелі патрэбу ў маіх таварах. І, праўда, я пачуў сябе моцным і атрымаў магутнасць кантраляваць людзей. Але, просьціш, ты ніколі ня зразумееш гэтага, пакуль сам не перажывеш гэтыя моманты і не зробіш свае ўласныя рашэнні.

Так што яна рыскуе даведацца пра маю новую "кар'еру"? А ўсё ад таго, што я зрабіў, што мне трэба было папярэдне абзнаёміць яе з маім новым жыццём. Хаця бы за тое, што я хацеў быць адкрывым з ёю.

Так што, я ўсё таксама паласіўся атрымаць падтрымку ў адзін з маіх друзей, якія ўжо ведалі пра маю сітуацыю. Ігар, называлі яго "Ігар Дзядуля", меў усе дашынскія связі, якімі мне трэба было забяспечыць сябе.

У канцы канцоў, я прыняў рашэнне раскрыць усё ёй. І ёй знадобілася час, каб зразумець гэта. Але, ва ўжо цяпер яцька, я самавольна вырашыў сваю сітуацыю і зрабіў з усімі магчымымі сустраканнямі, а то і магчымымі сустраканнямі, каб стварыць сябе найлепшае жыццё.

На канец, гэта ўсё аб грошах. Хто імі кіруе - той кіруе жыццём. Але, ведаеш, я чую, што тут гэта толькі пачатак. І яцьке, я не збрашу мерыцца, пакуль ня збіруся ўзлётам!